Αρχή  |   Ο λογαριασμός μου  |   Checkout  |   Επικοινωνία
 Καλάθι αγορών: 0 τεμάχια
Αναζήτηση:     Σύνθετη αναζήτηση
Κατηγορίες
ZAX1
Επιλογές
Newsletter
sel15

 
Το μυστικό του Ιησού
Συγγραφέας: Ράμφος, Στέλιος
Κριτικές: 4 - Αξιολόγηση: Αστέρων!

Τιμή armosbooks.gr: 30.13EUR
Τιμή καταλόγου: 33.47EUR
Εκδότης: Εκδόσεις Αρμός
ISBN: 960-527-364-0ISBN13: 978-960-527-364-0
Σελίδες: 538Ημ/νία Έκδοσης: Δεκέμβριος/2006
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλοΜέγεθος: 24χ17
Αρχή » Κατάλογος » Φιλοσοφία - Δοκίμια - Μελέτες » Το μυστικό του Ιησού 
Προστέθηκε στις 15/12/2006.
Περιγραφή:

Αυτό το βιβλίο γράφτηκε εντός παρενθέσεως. Καθώς προχωρούσα στον δεύτερο τόμο της Μεταφυσικής του κάλλους σχολιάζοντας τους νηπτικούς Πατέρες, συνειδητοποίησα ότι μιλούσα για ένα χριστιανισμό μετά τον τέταρτο αιώνα, στου οποίου το δόγμα έβαζαν την σφραγίδα τους η στωική και η νεοπλατωνική κυρίως σκέψη. Μπορεί ο χριστιανισμός αυτός να αντιμετώπιζε εχθρικά την ελληνική φιλοσοφία, αλλά υιοθετούσε κρίσιμα διανοητικά της εργαλεία, όπως η διάκριση αισθητού-νοητού, και γλιστρούσε με τον τρόπο του στην σωτηριολογία της. Επέμενα δηλαδή στις εξελίξεις και προσπερνούσα το εναρκτήριο γεγονός, σαν να επρόκειτο για ταυτόσημα πράγματα. Δημιουργιόταν έτσι ένα κενό, το οποίο επιχειρώ τώρα να καλύψω με το "Μυστικό του Ιησού", ώστε τα φιλοκαλικά μελετήματα που θα ακολουθήσουν να τοποθετούνται στον δικό τους ιστορικό ορίζοντα και την στατική αποτύπωση να διαδεχθεί η ερμηνευτική δυναμική. [...] (από τον πρόλογο του συγγραφέα)

Κριτικές
05/03/2017: Πέτρος Βασιλειάδης Αστέρων!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
ΜΕΡΟΣ Γ΄.
Το 2010 ο Ράμφος εκδίδει το τρίτο μέρος της τριλογίας του. Το αδιανόητο τίποτα. Φιλοκαλικά ριζώματα του νεοελληνικού μηδενισμού (εκδόσεις Αρμός 2010, σελ. 489), ένα πραγματικά συγκλονιστικό δοκίμιο φιλοσοφικής ανθρωπολογίας. Αν διερωτάται κανείς σε τι βασίστηκε η αινιγματική διατύπωση του Μπερντιάγεφ, στο έργο του Πηγές του ρωσικού κομμουνισμού, ότι ο μηδενισμός έκανε την εμφάνισή του στα πνευματικά θεμέλια της Ορθοδοξίας, και αν με οδύνη διαπιστώνει πως η σημερινή διεθνής απαξίωση του ελληνικού κράτους ως τόπου διαφθοράς χρειάζεται κάποια σε βάθος ανθρωπολογική ανάλυση, τότε δεν έχει παρά να ανατρέξει σ’ αυτήν την ανθρωπολογική πραγματεία του Στέλιου Ράμφου.
Είναι γνωστό, πως η συντριπτική πλειοψηφία της μετά τον Κοραή νεοελληνικής διανόησης, καθώς και μεγάλο τμήμα του πολιτικού κόσμου, με πάθος προβάλλουν τα ιδεώδη της νεωτερικότητας ως καταστατικό όραμα για την διαμόρφωση της νεοελληνικής ταυτότητας. Αντίθετα η βαθιά ριζωμένη στην ελληνική συνείδηση Ορθόδοξη πνευματικότητα, με τα «επιτεύγματα και τα αδιέξοδα της βυζαντινής κοινωνίας», ουσιαστικά απαγορεύει στο νεοέλληνα, όπως διατείνεται ο Ράμφος, «να βγει από το παρελθόν στον καθαρό αέρα και να αναπνεύσει», αφού το πρώτο ρεύμα «κοιτάζει γραμμικά το μέλλον», ενώ το δεύτερο «ταυτίζεται αγχωτικά με το παρελθόν», με αποτέλεσμα την υποδόρια διαμόρφωση μια σχιζοφρενικής κατάστασης που τελικά «διχάζει την ψυχή μας»!
Αυτό, λοιπόν, που κανείς σοβαρός μελετητής δεν διανοήθηκε μέχρι σήμερα να ξεδιαλύνει – άλλωστε η συντριπτική πλειοψηφία της νεώτερης ελληνικής διανόησης αγνοεί τον πλούτο της βυζαντινής πνευματικότητας – το επιχειρεί με έντονα κριτικό πνεύμα ο Ράμφος στο τελευταίο αυτό έργο της τριλογίας του, αναλύοντας την συμβολή της Φιλοκαλίας, «την φημισμένη ανθολογία ασκητικών και ησυχαστικών κειμένων, που οργώνει αμέσως ή εμμέσως τις συνειδήσεις των χριστιανών της ορθόδοξης Ανατολής τους τελευταίους δύο και πλέον αιώνες», στην διαμόρφωση της νεοελληνικής ταυτότητας. Για τον Ράμφο η ανθολογία αυτή του Νικοδήμου του Αγιορείτη και του Μακαρίου Νοταρά αποτελεί έργο «καταστατικής σημασίας για τον νεώτερο ελληνισμό, (κάτι μάλιστα σαν) γενέθλιο κεφάλαιο του Νέου ελληνισμού».
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του Ράμφου παρελαύνουν τα μεγάλα ονόματα της νηπτικής και ησυχαστικής παράδοσης της χριστιανικής Ανατολής: από τους γενάρχες του είδους, Ευάγριο Ποντικό και Μακάριο, τον Διονύσιο Αρεοπαγίτη, τον Μάρκο τον Ασκητή, τον Διάδοχο Φωτικής, τον Μάξιμο τον Ομολογητή και τον Συμεών τον Νέο Θεολόγο, μέχρι τον Νικηφόρο τον Μονάζοντα, τον Γρηγόριο τον Σιναΐτη και τον Γρηγόριο τον Παλαμά, αλλά και τους μεταγενέστερους Κάλλιστο και Ιγνάτιο Ξανθόπουλους, επιλεκτικά έργα των οποίων περιλαμβάνονται στην Φιλοκαλία, ενώ επιχειρείται και σύντομη, αλλά πολύ κατατοπιστική, αναφορά σε δυο πιο πρόσφατα έργα: τη Νηπτική θεωρία ενός αγιορείτη «απηλπισμένου μοναχού» και τα Οράματα και θάματα του Μακρυγιάννη, ως επιλεγόμενα της σταδιακής δημιουργίας «κενού εαυτού» του ορθόδοξου νεοέλληνα.
Η ανάγνωση, βέβαια, των κειμένων αυτών δεν γίνεται με την ουδέτερη μέθοδο της ξερής ιστορικής παρουσίασης των απόψεων των συγγραφέων, «την γραμματολογική προσέγγιση των κειμένων με την μηχανιστική αναλυτική της μέθοδο». Ο Ράμφος επιχειρεί μια «πνευματική κατανόηση», αφού όπως πολύ ορθά υποστηρίζει «ένα κείμενο δεν λέει οτιδήποτε ούτε κάτι ορισμένο». Με την εδραιωμένη μάλιστα πεποίθηση περί «ανυπαρξίας ανθρωπολογικού προβληματισμού τόσο στην ορθόδοξη παράδοση όσο και στην νεοελληνική γραμματεία», θεωρεί την Φιλοκαλία «προνομιακό πεδίο ανθρωπολογικής προσεγγίσεως της νεοελληνικής ιδεολογίας», αφού οι ζυμωμένοι με την Φιλοκαλία ορθόδοξοι της νεωτερικής εποχής μετεωρίζονται «ανάμεσα σε ουράνια προσδοκία και απομαγεμένη ιστορικότητα».
Το έργο αυτό του Ράμφου, με το οποίο στην ουσία επιχειρείται αναψηλάφηση των σχέσεων ανάμεσα στην «ατομικότητα», ενός από τους βασικούς πυλώνες της νεωτερικότητας, και «κοινωνίας», ακρογωνιαίου λίθου του χριστιανικού συστήματος, έχει πολλαπλούς αποδέκτες. Για τη νεωτερική διανόηση του τόπου μας αποτελεί πρόκληση για μια εκ νέου φιλοσοφική ενασχόληση με την Ορθόδοξη πνευματικότητα. «Θα ήταν ολέθριο, διατείνεται ο συγγραφέας, να εξακολουθεί η αναμέτρηση (μεταξύ νεωτεριστών/ εκσυγχρονιστών και παραδοσιακών ή σχηματικά μεταξύ Κοραή και Νικοδήμου) στην προσδοκία ενός τελικού νοκ-άουτ, ενώ αντιθέτως η μεγάλη σύνθεση θα επιτρέψει να στραφούμε στον χρόνο και τον άνθρωπο του μέλλοντος γονιμοποιώντας τα ζωντανά κοιτάσματα του παρελθόντος στον σημερινό κόσμο».
Τα μηνύματά του όμως για την Ορθόδοξη θεολογική διανόηση είναι ασυγκρίτως πιο βασανιστικά. Γιατί με τις βαθυστόχαστες, και επιστημονικά τεκμηριωμένες, φιλοσοφικές και ανθρωπολογικές αναλύσεις του – απ’ την αρχή ξεκαθαρίζει και «προδιαθέτει», πως δεν γράφει «σαν θεολόγος, μολονότι προσπάθησε να ξεκλειδώσει ένα βιβλίο προσευχής» – ουσιαστικά προβαίνει στην αποδόμηση της για πολλούς ιερότερης παραμέτρου της νεώτερης Ορθοδοξίας. Της επικρατήσασας δηλαδή θεώρησης του Ορθόδοξου Ανατολικού χριστιανισμού αποκλειστικά μέσα από την οπτική γωνία του ησυχασμού και γενικότερα του παλαμισμού. Ο Ράμφος, πέραν της συχνά-πυκνά επαναλαμβανόμενης θέσης του, πως το όλο φιλοκαλικό σύστημα, αλλά και ολόκληρη η μεταβυζαντινή θεολογία, έχουν τις ρίζες τους «στην νεοπλατωνική επιλογή της Εκκλησίας», με όλους σχεδόν του νηπτικούς να επαναλαμβάνουν, με τις αναγκαίες βέβαια τροποποιήσεις, το σκεπτικό του Ευαγρίου Ποντικού, προχωράει και σε άκρως κριτικές απόψεις για θέματα που μέχρι σήμερα αποτελούσαν ταμπού της νεώτερης Ορθοδοξίας.
Σταχυολογώ ενδεικτικά μερικές από τις εκτιμήσεις του, χωρίς αναγκαστικά να τις ενστερνίζομαι στην πληρότητά τους: Η εξέλιξη της σκέψης και η κατάφαση στο υποκειμενικό άτομο «στο Βυζάντιο ματαιώθηκε, επειδή η ομάδα με τα στερεότυπά της (ο λόγος περί της αντι-ουμανιστικής περί τον Παλαμά μερίδας) αφάνισε την ατομικότητα ακριβώς όταν ώρθριζε». «Η επιβολή του παλαμισμού με την Μεγάλη Σύνοδο του 1351 έθεσε την χριστιανική Ανατολή συλλήβδην εκτός ιστορίας». «Η διάκριση μεταξύ θείας ουσίας και ακτίστων ενεργειών συνεπάγεται μια ανθρωπολογία κλειστού αισθήματος που αποκλείει την διαμόρφωση του αυτοσυνειδήτου υποκειμένου και μια εσχατολογία που αποκλείει ή ακρωτηριάζει την ιστορικότητα».
O Ράμφος δεν απορρίπτει τα θετικά στοιχεία του παλαμισμού, του ησυχασμού και του φιλοκαλικού κινήματος. Αναγνωρίζει, ότι η ασκητική αναχώρηση από τον κόσμο προς αναζήτηση ατομικής ελευθερίας και σωτηρίας, στην προοπτική της μεταβάσεως από τις μεσαιωνικές παραδοσιακές κοινότητες στις νεώτερες δημοκρατικές κοινωνίες, διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο. «Εκεί όπου το άτομο ήταν μέχρις αφανισμού παραδομένο στο σύνολο χάρη σε περίπλοκα ακατάλυτους δεσμούς αίματος, πίστεως και εντοπιότητος, στην έρημο βρήκε τον εαυτό του μόνο απέναντι στον ασύλληπτο Θεό». Υποστηρίζει όμως, ότι από τα τέλη της πρώτης χιλιετίας στην Ανατολική παράδοση ο μοναχός – και σε γενικές γραμμές και ο μέσος Ορθόδοξος χριστιανός - κλείστηκαν στην συμβατική «κοινότητά τους και έμειναν έξω από την κοινωνία, ξεχνώντας την επαναστατική τους εκκίνηση». «κράτησαν την ερημία και παραιτήθηκαν από την προσωπική τους οντότητα».
Χωρίς να διατείνεται ότι έχει πει τον τελευταίο λόγο για την ουσία των πραγμάτων, ο Ράμφος με το έργο του αυτό άνοιξε διάπλατα τις πύλες για μια σε βάθος φιλοσοφική, ανθρωπολογική, αλλά και θεολογική, ενδοσκόπηση. Αναμφίβολα για τη νεώτερη θεολογική επιστήμη ολόκληρη η τριλογία του Ράμφου αποτελεί την σπουδαιότερη ίσως συμβολή στο νεώτερο Ορθόδοξο θεολογικό στοχασμό, που κανείς σοβαρός μελετητής δεν μπορεί στο μέλλον να αγνοήσει.
[ΥΣΤΕΡΓΡΑΦΟ: Η ανωτέρω απόπειρα εμβάθυνσης στη σκέψη του Ράμφου θα ολοκληρωθεί μετά από ενδελεχή μελέτη του τελευταίου πονήματός του Πολιτική από στόμα σε στόμα, Αρμός, 2016].
18/10/2013: ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ Αστέρων!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
Το ψάχνω και βλέπω πως έχει εξαντληθεί. Θα υπάρξει επανέκδοση;
12/07/2012: Αννη Αγγελοπούλου Αστέρων!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
  (100%
1 ψήφος)
(0%
0 ψήφοι)
Σας παρακαλώ να το επανατυπώσετε, δεν το βρίσκω πουθενά!
08/01/2012: klearchos lazanas Αστέρων!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
  (100%
3 ψήφοι)
(0%
0 ψήφοι)
e3eretico !
Όλες οι κριτικές
Εισαγωγή Κριτικής:
Όνομα:
Επίθετο:
e-mail*:
Αξιολόγηση: Δεν μου αρέσει Μου αρέσει
Το e-mail σας δεν θα εμφανίζεται στις σελίδες μας και ζητείται για λόγους ασφαλείας.
Οι εκδόσεις Αρμος δεν θα χρησιμοποιήσουν τα προσωπικά σας δεδομένα χωρίς την άδειά σας.
Για περισσότερα δείτε εδώ:  Προσωπικά δεδομένα
Videos:

ΡΑΜΦΟΣ 15-12-2006 from karxarias on Vimeo.

Πελάτες που αγόρασαν αυτόν τον τίτλο αγόρασαν επίσης και τα
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΧΕΙ ΡΕΠΟ, βιβλίο πρῶτο
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΧΕΙ ΡΕΠΟ, βιβλίο πρῶτο
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΧΕΙ ΡΕΠΟ, βιβλίο δεύτερο
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΧΕΙ ΡΕΠΟ, βιβλίο δεύτερο
Έλληνες και Ταλιμπάν
Έλληνες και Ταλιμπάν
Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια  (52η Έκδοση)
Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια (52η Έκδοση)
Σημερινές Ελληνίδες με πανάρχαια ονόματα
Σημερινές Ελληνίδες με πανάρχαια ονόματα
Καλλίπολις Ψυχή
Καλλίπολις Ψυχή
Νέα - Εκδηλώσεις
Πολύμέσα - Videos
3 KAVALEROS
Bestsellers
01.Πολιτική από στόμα σε στόμα (9η Έκδοση)
02.Η ενοχή της χαράς (5η Έκδοση)
03.Λεξικό χωρίς γραβάτα (3η Έκδοση)
04.Μια μεγάλη Ελληνίδα, Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ (3η Έκδοση)
05.Ἡ λογικὴ τῆς παράνοιας (26η Ἔκδοση)
06.Αγαπημένο μου ... Σύνταγμα
07.Καλλίπολις Ψυχή
08.Η νίκη σαν παρηγοριά (8η Έκδοση)
09.Time Out (12η Έκδοση)
10.Διαφθορά και Διεφθαρμένοι
ΜΕΣΚ1
Zepatos
Katalogos
PSIHIS
Αποστολή & Επιστροφές | Προσωπικά δεδομένα | Όροι χρήσης | Προσφορές | Newsletter | Site Map | Επικοινωνία
Copyright © 2017 Εκδόσεις Αρμός - Created by Batsioulas Solutions - v0.91