Αρχή  |   Ο λογαριασμός μου  |   Checkout  |   Επικοινωνία
 Καλάθι αγορών: 0 τεμάχια
Αναζήτηση:     Σύνθετη αναζήτηση
Κατηγορίες
ZAX1
Επιλογές
Newsletter
sel15
Ψηλά τακούνια για πάντα 14.33EUR
Αρχή » Κατάλογος » Πεζογραφία » Ψηλά τακούνια για πάντα » Κριτικές 

Προσθήκη στο καλάθι

Προηγούμενο
Ευτυχία Ματαλών  5 από 5 αστέρια!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
10/06/2016

Κριτική της Δρος Ευτυχίας Ματαλών

Ο τίτλος του μυθιστορήματος της Ιουστίνης Φραγκούλη-Aργύρη « Ψηλά τακούνια για πάντα », αφήνοντας να εννοηθεί κάποιο ενδιαφέρον εκ μέρους της συγγραφέως για την γυναικεία ματαιοδοξία και την γυναικεία ελαφρότητα, έρχεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο του βιβλίου που χαρακτηρίζεται από πολύ βαθύτερες και σοβαρότερες έννοιες. Αυτές σχετίζονται με τις δυσκολίες, τα προβλήματα και τα διλήμματα που αντιμετώπισε (και αντιμετωπίζει ακόμα και σήμερα) το γυναικείο φύλο στην Ελλάδα, κατά τις τελευταίες πέντε ως έξι δεκαετίες.
Τα θέματα που θίγονται είναι πνευματικά, συναισθηματικά, σεξουαλικά και επαγγελματικά, καλυπτοντας έτσι όλες τις σφαίρες της γυναικείας ύπαρξης, σε ηλικίες που αναντιστοιχούν στην τρυφερή νεότητα μέχρι την ώριμότητα των 40 χρόνων. Η εξέταση και η ανάλυση όλων αυτών των θεμάτων γίνεται με εύληπτο τρόπο σε λογοτεχνικό φόντο, πράγμα που επιτρέπει στον αναγνώστη να χαρεί το διάβασμα, αλλά συγχρόνως να αποδεχθεί τα δύσκολα βιώματα που περιγράφονται παίρνοντας μιαν ανάσα και διευκολύνοντας τον μεταβολισμό τους με ψυχική άνεση.
Οι πρωταγωνίστριες είναι έξι . Από αυτές μία έχει τον κυριότερο ρόλο αλλά και οι υπόλοιπες πέντε δεν παύουν να κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη ως το τέλος. Ο εσωτερικός τους κόσμος, οι διαπροσωπικές τους σχέσεις, ο αγώνας τους για ισότητα με το ανδρικό φύλο, η επιβίωσή τους παρα τις αντιξοότητες της ζωής και η δύναμη της φιλίας, περιγράφονται με ακρίβεια και γλαφυρότητα. Οι πλούσιες και εμπεριστατωμένες γνώσεις της συγγραφέως στον πολιτιστικό, λογοτεχνικό, ιστορικό, μουσικό και επιστημονικό τομέα επιτρέπουν να γίνονται πιστευτά τα διηγηματικά περιστατικά που πιθανότατα στηρίζονται επίσης και σε αληθινά δεδομένα. Η γραφή, σε στρωτή νεοελληνική γλώσσα «ρέει» και διευκολύνει την ανάγνωση. Υπάρχουν όμως μερικές εκφράσεις που δεν συναντιώνται συχνά και που φαίνονται να είναι κάπως αυθαίρετες. Πιθανόν αυτές δικαιολογούνται από την αστάθεια και τις μεγάλες αλλαγές που χαρακτηρίζουν την σημερινή ελληνική γλώσσα.
Η εξιδανίκευση και η αποφυγή του θυμού υπερέχουν όλων των άλλων ψυχολογικών μηχανισμών αμύνης. Τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των έξι πρωταγωνιστριών είναι καλοβαλμένα και γίνονται πιστευτά.
Το παραπάνω βιβλίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν βοηθητικό στοιχείο και να συνδράμει με διάφορους τρόπους σε πιθανή φαινομενολογική έρευνα, στον τομέα της κοινωνικής ψυχολογίας με θέμα τις εμπειρίες, τις έγνοιες και τις ανησυχίες του γυναικείου φύλου, που εμφανίζονται από την αρχή της ενηλικίωσης μέχρι την ωριμότητα.
Βάσω Μόραλη  5 από 5 αστέρια!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
Πόσες δεν αναγνωρίσαμε στις ηρωίδες του βιβλίου της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη τις δικές μας παιδικές φιλίες, τις "κολλητές" μας -έστω και χωρίς τις δραματικές κορυφώσεις της μυθιστορίας της... Κοινά γαρ τα όνειρα της εφηβείας, οι ανασφάλειες και οι απόλυτες σιγουριές, τα πείσματα και τα αναπάντητα ερωτήματα... Το μυθιστόρημα με ταξίδεψε στη "δική μου" επαρχία, των εφηβικών χρόνων, αλλά και στην Αθήνα που από κοινού γνωρίσαμε -ιδίως στα τέλη του '70 με τέλη του '80- πριν πάρουμε τον δρόμο της ξενιτιάς, σαν την τραγική ηρωίδα, τη Τζούλια. Ευτυχώς, εμάς δεν μας βάραινε μια τόσο τραγική μοίρα, αλλά σίγουρα πήραμε στις αποσκευές μας αρκετούς "σκελετούς" (θαμμένα όνειρα, καταργημένα πρόσωπα απ' τη ζωή μας...). Η αλήθεια είναι πως ο τίτλος και τα φανταχτερά κόκκινα τακούνια στο εξώφυλλο με παρέσυραν κι ανυποψίαστη περίμενα μια ανάλαφρη εξιστόρηση των περιπετειών μιας κοριτσοπαρέας... Οι πρώτες σελίδες, όμως, με προσγείωσαν ανώμαλα στη δραματική πραγματικότητα που βίωσε η νεανική παρέα και σημάδεψαν για πάντα την ηρωίδα του μυθιστορήματος!.. Στις σελίδες του βιβλίου η Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη ανακατεύει την πίκρα με τη γλύκα, την ανεμελιά με τον βαθύ πόνο, την ανευθυνότητα με τον πιο βαρύ "Σταυρό" που μπορεί να σηκώσει ο άνθρωπος (μια αβάσταχτη απώλεια), με τη μαστοριά που μας έχει συνηθίσει και στα προηγούμενα πονήματά της. Οι συχνές της επισκέψεις στη Νέα Υόρκη φαίνεται πως την έχουν κάνει ειδική στα "κοκτέιλ"... Βάζει τις σωστές "δόσεις", ώστε να φτιάξει το "ποτό" της ακαταμάχητο και να μας κάνει να το στραγγίξουμε ώς την τελευταία γουλιά. Χρειάζεται, άραγε, να γράψω πως περιμένω με ανυπομονησία τη συνέχεια;
Μαίρη Σάββα-Ρουμπάτη  5 από 5 αστέρια!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
Όταν μεγαλώνεις, τα δίνεις όλα για να βρίσκεις αφορμές και να ξαναζείς τα χρόνια της νιότης και της ανεμελιάς. Και δεν ξέρω με ποιο μαγικό τρόπο, σε όλες τις ιστορίες της νιότης, όσο «μακρινές» κι αν είναι, πάντα μέσα τους κρύβουν κάτι που θα σου θυμίζει τον εαυτό σου. Τον βρήκα και πάλι λοιπόν… Αυτή τη φορά, αφορμή για μια επιστροφή, το αγαπημένο βιβλίο της Ιουστίνης Φραγκούλη «Ψηλά Τακούνια για Πάντα». Ωδή για τη φιλία μεταξύ έξι κοριτσιών που δέθηκαν στα αθώα χρόνια της νιότης τους και ήταν αχώριστες, απομακρύνθηκαν αργότερα διανύοντας τα γόνιμα χρόνια τους, ταξίδεψαν σε έρωτες, και ξανάσμιξαν στη φάση της ωριμότητάς τους, είναι το βιβλίο της Ιουστίνης που επανεκδόθηκε από τις Εκδόσεις Αρμός. Πρόκειται για ένα σχεδόν αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, που διατρέχει τις ζωές και την ψυχολογία των έξι γυναικών στην πορεία της ζωής τους, με κύρια πρωταγωνίστρια τη Τζούλια του Μόντρεαλ. Όπως αναφέρει η ίδια η συγγραφέας στον πρόλογο του βιβλίου της, «η ιστορία είναι αληθινή και φωτογραφίζει τις συμμαθήτριές μου, με τις οποίες μεγάλωσα στη Λευκάδα των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων. Τα πρώτα τακούνια που δοκιμάσαμε ήταν εκείνα των μαμάδων μας κι ορκιστήκαμε κρυφά πως εμείς για πάντα θα λικνιζόμαστε στις γόβες. Και καρφώσαμε ξύλινα τακούνια στις πλαστικές σαγιονάρες και πηγαινοερχόμασταν στη γειτονιά κάνοντας εκκωφαντικό θόρυβο, προκαλώντας τη μήνι των μεγάλων. Μόνο η Αθηνά αρνιόταν να φορέσει τα ψηλά τακούνια γιατί ήταν ψηλή κι ένιωθε άχαρη προσθέτοντας κι άλλο ύψος στη ζωή της. Εκείνη έμεινε πεισματικά προσηλωμένη στα μοκασίνια της κι ας προσπαθούσαμε να την παρασύρουμε στη ματαιότητα της ψηλοτάκουνης γόβας. Η ζωή μας σκόρπισε στα διάφορα σημεία του ορίζοντα, αλλά εμείς σμίγουμε πιστά τα καλοκαίρια και τους χειμώνες στο νησί, καταθέτοντας την αφοσίωσή μας η μια στην άλλη, μα πιότερο τις χίλιες δύο καταστάσεις που μας άλλαξαν και μας έστειλαν σε άλλους δρόμους διαφορετικούς από εκείνους, που είχαμε ονειρευτεί» Είχα και πάλι ανακαλύψει κάτι από τον εαυτό μου στο βιβλίο αυτό και στο παρελθόν, όταν το είχα διαβάσει στην πρώτη έκδοσή του από τα «Ελληνικά Γράμματα». Η Ιουστίνη ξέρει τον τρόπο να αγγίζει την ψυχή του αναγνώστη. Καταπιάνεται με λεπτά και ευαίσθητα θέματα, αληθινές ιστορίες και πάθη ανθρώπων που πόνεσαν, πορεύτηκαν με τους γύρω τους και αγάπησαν. Δεν περιορίζεται όμως στο να διηγηθεί μια ιστορία, διανθισμένη με έρωτα και περιπέτεια, αλλά έχοντας δουλέψει σε βάθος πάνω στα ιστορικά και πραγματολογικά δεδομένα του κοινωνικού αυτού ψυχογραφήματος, καταφέρνει να μεταφέρει τον αναγνώστη στο χώρο και στο χρόνο και να τον κάνει να βιώσει τις εμπειρίες και τις στιγμές των ηρώων και των ηρωίδων της. Το μυθιστόρημα είναι στημένο στον απόηχο των νεανικών αναμνήσεων της Ιουστίνης, στο περιβάλλον του αγαπημένου νησιού της. Η Τζούλια και οι φίλες της, κορίτσια στην αυγή της ζωής, βιάζονται να μεγαλώσουν, να πετάξουν σχολικές ποδιές και βιβλία και να φορέσουν ψηλά τακούνια όπως οι μητέρες τους, κάνοντας την αρχή με ξύλινα τακούνια πρόχειρα καρφωμένα στις σαγιονάρες τους. Βιάζονται ν΄αδράξουν τη ζωή, να πιουν και να μεθύσουν από τους χυμούς της και να γνωρίσουν τον έρωτα στην απόλυτη μορφή του...Μέσα στην αθωότητά τους πιστεύουν, πως πάντα θα είναι όλα ρόδινα και σύμφωνα με τα όνειρά τους. Ένα τραγικό γεγονός όμως, ένας αδόκητος θάνατος, ο θάνατος του πατέρα της Τζούλιας την ίδια ακριβώς ημέρα της αποφοίτησης των κοριτσιών από το σχολείο, θα οδηγήσει στη ματαίωση των ονείρων της Τζούλιας και το βίαιο αποχωρισμό της από τη νησί της και τις φίλες της. Η Τζούλια και οι φίλες της θα σκορπίσουν στους πέντε ανέμους. Θα χάσουν την επαφή τους, πολλές θα δουν τα όνειρα τους να διαψεύδονται, άλλες θα πικραθούν, άλλες θα παραιτηθούν, άλλες θα συμβιβαστούν, άλλες θα επαναστατήσουν. Δεν μπορεί να μην συναντήσει κάπου τον εαυτό του ο αναγνώστης. Κάπου θα τον συναντήσει να κρύβεται στις πτυχές της νιότης που μένουν μέσα στην ψυχή ανεξίτηλες…. Και ξάφνου, όταν η ωριμότητα έχει διαδεχθεί τη νιότη, εκεί που οι κοπέλες δεν το περιμένουν, έρχεται η πρόσκληση. Η Τζούλια, η ψυχή της παρέας, που έχει ρίξει μαύρη πέτρα κόβοντας με το μαχαίρι δεσμούς και αγάπες που τη συνδέουν με το παρελθόν, στην αυγή των σαράντα χρόνων της ξαναγυρίζει σε αυτές ακριβώς τις αγάπες που άφησε πίσω της. Θυμάται τον όρκο που έκαναν τότε, στα χρόνια της αθωότητας, να ξαναβρεθούν στα γενέθλια των σαράντα χρόνων της και τις καλεί στη νέα πατρίδα της τον Καναδά, στο σπιτικό της, να γιορτάσουν μαζί και να ξαναβρούν τα κοινά τους σημεία. Το μεγάλο ταξίδι, είναι μεγάλο για όλες και για την καθεμιά ξεχωριστά. Άραγε η απόσταση και ο χρόνος εμποδίζουν τον ήχο των τακουνιών να φτάσει τώρα πια στ’ αυτιά τους, ή ο ήχος αυτός, και μαζί βεβαίως και τα συναισθήματα που συνοδεύει έχει μείνει ανεξίτηλος μέσα τους; Η Ιουστίνη ξέρει καλά το παιχνίδι των συναισθημάτων και το καθοδηγεί με μαεστρία μα και σεβασμό στις διαφορετικές προσωπικότητες, τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του κάθε χαρακτήρα του βιβλίου.
Χριστίνα Ανδρούτσου  5 από 5 αστέρια!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
Ψηλά Τακούνια Για Πάντα: Ένα υπέροχο βιβλίο της Λευκαδίτισσας Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη, με θέμα την πορεία έξι εφήβων κοριτσιών από το όμορφο νησί του Ιονίου. Περιγράφει τη δυνατή ανιδιοτελή φιλία τους, τα όνειρά τους, τους προβληματισμούς τους, τους έρωτές τους, τους οικογενειακούς δεσμούς κλπ…. Την πορεία τους από την παιδική ηλικία μέχρι την μέση ηλικία…. αξίζει να το διαβάσετε, θα συγκινηθείτε, να αναπολήσετε τα παιδικά-νεανικά σας χρόνια… είμαι σίγουρη ότι θα το χαρείτε!
Ελένη Τσαμαδού  5 από 5 αστέρια!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
Δεν είναι η πρώτη φορά που θα μιλήσω για ένα βιβλίο της Ιουστίνης Φραγκούλη- Αργύρη και είμαι σίγουρη πως δε θα είναι η τελευταία και τούτο γιατί η Ιουστίνη Φραγκούλη είναι μια ακούραστη εργάτρια της πέννας που υπηρετεί με συνέπεια και επιτυχία τόσο τη λογοτεχνία όσο και τη δημοσιογραφία. Γράφει στα Ελληνικά, στα Αγγλικά και τα Γαλλικά, εκτός από τα βιβλία της, δημοσιογραφεί στο Ηuffington Post, και στέλνει ανταποκρίσεις στον ελληνικό τύπο από τον Καναδά και την Αμερική. Κάθε κείμενό της, είτε είναι λογοτεχνικό, είτε δημοσιογραφική ανταπόκριση, είτε ανάρτηση σε blog ακόμη και κουβεντούλα στο facebook φέρει τη σφραγίδα της ποιότητας του λόγου της ευαισθησίας και της αγάπης στο αντικείμενο. Η Ιουστίνη Φραγκούλη είναι η Ελληνίδα συγγραφέας της διασποράς. Ζει χρόνια τώρα στον Καναδά, εκεί είναι το σπίτι της, η οικογένειά της, ο αγαπημένος Τέντ και ο προικισμένος Αλέξανδρος, η καρδιά της όμως, τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος της, γυρίζει σαν το ηλιοτρόπιο στον ήλιο, κάθε τόσο στην Ελλάδα, στη Λευκάδα το αγαπημένο της νησί και στις καταβολές και τα βιώματα της παιδικής και νεανικής ηλικίας, για να αντλήσει έμπνευση και να δημιουργήσει. Στα βιώματα αυτά, ιδωμένα μέσα από το πρίσμα της ωριμότητας και της απόστασης του χρόνου, ξαναγυρίζει με το βιβλίο της \"Ψηλά τακούνια για πάντα\" που επανεκδόθηκε τον περασμένο μήνα από τις εκδόσεις \"Αρμός\" Είχα διαβάσει το βιβλίο στην πρώτη έκδοσή του από τα «Ελληνικά Γράμματα» και με χαρά το διάβασα και πάλι στην καινούργια καλαίσθητη έκδοσή του από τον \"Αρμό\". Αυτό που εκτιμώ πάντα στα βιβλία της Ιουστίνης Φραγκούλη είναι πως ξέρει τον τρόπο να αγγίζει την ψυχή του αναγνώστη. Καταπιάνεται με λεπτά και ευαίσθητα θέματα, αληθινές ιστορίες και πάθη ανθρώπων που πόνεσαν και αγάπησαν. Η συγγραφέας όμως δεν περιορίζεται απλώς στο να διηγηθεί μια ιστορία, διανθισμένη με έρωτα και περιπέτεια, αλλά έχοντας δουλέψει προηγουμένως πάνω στα ιστορικά και πραγματολογικά δεδομένα της ιστορίας καταφέρνει να μεταφέρει τον αναγνώστη, ακόμη και εκείνους, ιδιαίτερα τους νέους που δεν έχουν τις εμπειρίες των πιο ώριμων, στο χώρο και στο χρόνο και να τον κάνει να βιώσει τις εμπειρίες και τα πάθη των ηρώων, αλλά κυρίως των ηρωίδων της. Στον απόηχο λοιπόν των νεανικών αναμνήσεων της, στο περιβάλλον του νησιού της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας,και του Καναδά της ωριμότητας, η συγγραφέας στήνει το ωραίο της μυθιστόρημα « Ψηλά τακούνια για πάντα». Ένα μυθιστόρημα για τη νιότη και το πέρασμα στην ωριμότητα. Η Τζούλια και οι φίλες της, κορίτσια στην αυγή της ζωής, βιάζονται να μεγαλώσουν, να πετάξουν σχολικές ποδιές και βιβλία και να φορέσουν ψηλά τακούνια όπως οι μητέρες τους, κάνοντας την αρχή με ξύλινα τακούνια πρόχειρα καρφωμένα στις σαγιονάρες τους. Βιάζονται ν΄αδράξουν τη ζωή, να πιουν και να μεθύσουν από τους χυμούς της και να γνωρίσουν τον έρωτα στην απόλυτη μορφή του.. Πιστεύουν, με αφοπλιστική αθωότητα, πως πάντα θα είναι όλα ρόδινα και σύμφωνα με τα όνειρά τους. Ένα τραγικό γεγονός όμως, ένας αδόκητος θάνατος, αυτός του πατέρα της Τζούλιας την ίδια ακριβώς ημέρα της αποφοίτησης των κοριτσιών από το σχολείο, θα οδηγήσει στη ματαίωση των ονείρων της Τζούλιας και το βίαιο αποχωρισμό της από τη νησί της και τις φίλες της. Η Τζούλια και οι φίλες της θα σκορπίσουν στους πέντε ανέμους. Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα χάσουν την επαφή τους, πολλές θα δουν τα όνειρα τους να διαψεύδονται, θα πικραθούν κάποιες. άλλες θα παραιτηθούν και θα συμβιβαστούν και κάποιες θα επαναστατήσουν. Και ξάφνου, όταν η ωριμότητα έχει διαδεχθεί τη νιότη, εκεί που δεν το περιμένουν, έρχεται η πρόσκληση. Η Τζούλια, η ψυχή της παρέας, αλλά και ο καταλύτης της, το κορίτσι που έχει περάσει μέσα από τις σιδερές πύλες της γνώσης και της απόγνωσης που έχει ρίξει μαύρη πέτρα κόβοντας με το μαχαίρι δεσμούς και αγάπες που τη συνδέουν με το παρελθόν, στην αυγή των σαράντα χρόνων της ξαναγυρίζει σε αυτές ακριβώς τις αγάπες που άφησε πίσω της. Θυμάται τον όρκο που έκαναν τότε, στα χρόνια της αθωότητας, να ξαναβρεθούν στα γενέθλια των σαράντα χρόνων της και τις καλεί στη νέα πατρίδα της τον Καναδά, στο σπιτικό της, να γιορτάσουν μαζί και να ξαναπλέξουν τον ιστό που τις ένωνε κάποτε. Πόσο είναι αυτό εφικτό, πόσο έχουν αλλάξει οι φίλες, πόσο οι διαφορετικές εμπειρίες της ζωής θα ξεπεραστούν για να έρθουν και πάλι κοντά; Υπάρχει ακόμη ο δεσμός που τις ένωνε; Η απόσταση του χρόνου και του τόπου πόσο τον έχει επηρεάσει και αυτόν; Η μήπως η δύναμη της φιλίας που χτίστηκε τα κρίσιμα χρόνια της νιότης τότε που διαπλάστηκε ο χαρακτήρας μας είναι πράγματι ακατάλυτη και η μόνη που μπορεί να λυτρώσει και να διώξει τις αράχνες από το παρελθόν; ΄Ηταν άραγε για τη Τζούλια οι δοκιμασίες που της επιφύλαξε η ζωή κάτι σαν τις αρχαίες τελετές διάβασης , για να μάθει και να εκτιμήσει τελικά, αυτό που πάντα είχε και ποτέ δεν έχασε την αγάπη; Αυτός είναι ο πυρήνας του μυθιστορήματος της Ιουστίνης Φραγκούλη « Ψηλά τακούνια για πάντα». Διαβάζοντάς το θυμήθηκα τα «Ψάθινα Καπέλα» της Λυμπεράκη και το «Μεγάλο Μώλν» του Αλαίν Φουρνιέ. Και τα δύο είναι βιβλία που μιλούν για τη νιότη και το πέρασμα στην ωριμότητα. Η Ιουστίνη Φραγκούλη όμως προχωρεί πιο πέρα από τους συγγραφείς αυτούς. «Είμαι απόδημη Ελληνίδα. Ζω στο εξωτερικό. Η αποδημία είναι ένα από τα υπαρξιακά μου θέματα. Είναι στη θεματολογία μου πάντα. Γιατί αυτό είμαι. Δεν επιλέγω, γράφω αυτό που είμαι».΄Εχει δηλώσει η ίδια σε παλιότερη συνέντευξή της στην Ελευθεροτυπία.. Ακριβώς αυτό κάνει και στο βιβλίο της « Ψηλά τακούνια για πάντα» Μέσα από την ανάλυση της ψυχοσύνθεσης της κεντρικής ηρωίδας, της Τζούλιας, των μεταπτώσεων και αλλαγών του χαρακτήρα της διαγράφονται ξεκάθαρα τα υπαρξιακά θέματα του νόστου και της δύναμης της φιλίας, που προβληματίζουν,αλλά και χαρακτηρίζουν τα έργα της Ιουστίνης Φραγκούλη και την ίδια τη συγγραφέα. Τα «Ψηλά τακούνια για πάντα» είναι ένα βιβλίο που δε μπορείς να αφήσεις από το χέρια σου. Διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας το ένιωσα πολλές φορές να ταυτίζομαι πότε με τη μια φίλη πότε με την άλλη. Βέβαια η εποχή που μεγάλωσα εγώ είχε σημαντικές διαφορές σε σχέση με αυτή της Τζούλιας και των άλλων κοριτσιών. Εκείνες έζησαν τη μεταχουντική εποχή, της ελευθερίας και των αγώνων, εγώ είμαι παιδί των μετακατοχικών χρόνων. Των στερήσεων. Παρά τις όποιες διαφορές όμως, αυτό που μπορώ να πω είναι πως η βάση, ο κεντρικός άξονας της ζωής των εφήβων κοριτσιών της εποχής της Τζούλιας και της δικής μου είναι ο ίδιος. Η δεσμοί της οικογένειας και της φιλίας είναι οι ίδιοι σε όλες τις εποχές, από την εποχή του Ομήρου μέχρι σήμερα, θέλω να ελπίζω. Αυτό είναι και το μήνυμα που περνάει μέσα από το βιβλίο της Ιουστίνης. «Πιστεύω τω φίλω» μαθαίναμε στο πρώτο μάθημα στα «αρχαία», και αυτό όπως και τη συνέχειά του «Πιστόν φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκεις» μου θύμισε και πάλι η Ιουστίνη Φραγκούλη με το ωραίο βιβλίο της. Αξίζει να το διαβάσετε και να το χαρείτε πολλές φορές. Να είναι καλοτάξιδο.
Μίμης Κούρτης  5 από 5 αστέρια!
Βρήκατε αυτήν την κριτική χρήσιμη;
Ηχος απο ψηλα τακουνια στο σπιτι μου.Ονειρο η πραγματικοτητα:Κλεινω τα ματια και βλεπω Λευκαδιτικα στενοσοκακα,που ο ηχος πολλων τακουνιων ,φορεμενων σε μικρα ποδια,μου δινουν την αισθηση οτι ακουω κρουστα σε ορχηστρα.Απο τη μια οι γλυκες κοριτσιστικες φωνες και τα γελια θυμιζουν θεατρικη παρασταση,που την διακοπτουν αλλες δυνατες μητρικες φωνες, που ανησυχουν μηπως γκρεμοτσακιστουν τα αμυαλα,αλλα και απο φοβο μην χαλασουν τα τακουνια του μοναδικου,ισως,ζευγαριου παπουτσιων.Τσιμεντενιο σανιδι το στενοσοκακο,που σε ολο το εργο οσφραινοσουν την επιθυμια των πρωταγωνιστριων να ανοιξουν τα φτερα τους για μεγαλους δρομους.,για λεωφορους.Η κορη μου και οι ανηψιες μου,φορωντας τα τακουνια των μαναδων τους,εφερναν στο μυαλο μου τις παλιες εικονες.Αυτα,ομως,τα ψηλα τακουνια,που απο ενα βιβλιο βγηκαν και περπατησαν στο σαλονι,στο διαδρομο,στην τραπεζαρια του σπιτιου μου,ξυπνησαν μεσα μου πολλα.Κι οσο ηταν ανοιχτες οι σελιδες του,νασου ξανα και ξανα ο ψηλοτακουνος ηχος,σωστη μουσικη συμφωνια,που δεν ηθελα να σταματησει.Τα αδυναμα ματια μου,πρωτη φορα φανηκαν χρησιμα,γιατι καθυστερησα να ξεφυλλισω το βιβλιο,κι ετσι η μουσικη ακουγοταν στα αυτια μου για μεγαλυτερο διαστημα. Μα καποια στιγμη τελειωσε το διαβασμα.Εκλεισα το βιβλιο,εκλεισα τα ματια και στα αυτια μου ηχουσε ο χτυπος των τακουνιων.Τωρα,ομως,πιο αδυναμος.Τα ψηλα τακουνια ανοιξαν την πορτα του σπιτου,κι οπως ξεμακραιναν,χανονταν και ο ηχος που με συντροφευε τοσες μερες.[σχεδον μηνα,ειπαμε τα ματια...]Ανοιξα τα ματια,μα τα ψηλα τακουνια πουθενα.Ανοιξα και το βιβλιο μα δεν ακουστηκε ο ηχος τους.Τωρα το βλεπω στο ραφι της βιβλιοθηκης κι ενα γλυκοπικρο χαμογελο φωτιζει το προσωπο μου.Αραγε βγαινοντας απο το στενοσοκακο,στου πλατιους δρομους,θα βγαζουν τον ιδιο χαρακτηριστικο ηχο η θα καλυπτονται απο τον θορυβο:Οπως και ναχει,τα ψηλα τακουνια θα θορυβουν παντα στα καλντεριμια της ψυχης και θα θροιζουν γλυκα στα αυτια μου.
Παρουσίαση 1 ως 6 (από 12 κριτικές) Αποτελέσματα:  1  2  [Επόμ. >>] 
Όνομα:
Επίθετο:
Αξιολόγηση: Δεν μου αρέσει Μου αρέσει
Νέα - Εκδηλώσεις
Πολύμέσα - Videos
3 KAVALEROS
Bestsellers
01.ΚΑΘΕ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑ ΑΡΧΗ, κείμενα αυτογνωσίας για ζωή δίχως φόβο κι ενοχή (8η)
02.Όλα είναι δρόμος (7η Έκδοση)
03.ΑΠΟ ΤΗΝ 25η ΩΡΑ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΩΡΑ, το αίνιγμα της σχέσης με τον πατέρα. (Εισαγωγή-Απόδοση: ΜΑΡΩ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ)
04.Ξυπόλυτες στην άμμο
05.Goodbye κύριε Φρόϋντ
06.Ο Κινέζος, ο Θεός και η Μοναξιά (5η Έκδοση)
07.Επιστολές σε έναν νεαρό ποιητή
08.Όλοι φοβούνται τον έρωτα (10η Έκδοση)
09.ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΧΕΙ ΡΕΠΟ, βιβλίο πρῶτο
10.Η αστική τάξη πάει στον παράδεισο
ΜΕΣΚ1
Mourtos
Katalogos
PSIHIS
Αποστολή & Επιστροφές | Προσωπικά δεδομένα | Όροι χρήσης | Προσφορές | Newsletter | Site Map | Επικοινωνία
Copyright © 2017 Εκδόσεις Αρμός - Created by Batsioulas Solutions - v0.91